Heb je wel eens gehoord van de term 'schaduwwerk'? Of 'shadowwork' in het Engels.
Steeds vaker ben ik het de afgelopen weken tegen gekomen, en steeds vaker was ik toch wel erg nieuwsgierig.
Ik zag van die vragenlijstje die je jezelf kon stellen, maar de term vond ik erg spannend, tot ik er een week geleden een boek over tegenkwam. In dit boek werd uitgelegd wat schaduwwerk nu eigenlijk is, en dat het niet een enge variant hekserij is waarin je spoken aanroept of in het donker (in je nakie, hihi) danst in het bos. Nee, zeker niet!
Nee, schaduwwerk is eigenlijk: werken met je schaduwkant. De kant van waarmee je soms reageert op dingen, maar waar je geen 'waarom' kunt plaatsen. 'Waarom word ik boos als ik iemand X zie doen, terwijl ik dat zelf ook soms zo doe?'. Het geeft eigenlijk antwoorden op vragen die je liever niet aan jezelf stelt.
Het boek dat ik er van heb, gaf me handige handvatten om te beginnen met schaduwwerk en om je 'schaduwkant' te leren kennen.
Er zijn schrijfoefeningen, spreekoefeningen, en vooral is er eigenlijk veel reflectie die je kan doen.
Je komt dichter bij je innerlijke kind (ik tenminste wel) en ik ben er in een week tijd al wat dapperder door geworden.
Zo durfde ik gisteren zelfs iemand te appen die ik liever niet spreek op dit moment, en zei ik zelfs tegen iemand anders nog 'ja' terwijl ik een maand geleden diegene nog geblokkeerd had overal, omdat je niet kunt vergeven als je niet de zachtheid in jezelf opzoekt.
Zeg ik dan dat je iedereen moet vergeven? Zeker niet, maar je kunt wel proberen te leven in zachtheid.
Ik kan iedereen aanraden om die zachtheid op te zoeken in zichzelf en eens te kijken of je wat met schaduwwerk kan doen.
Het kan heel helend zijn.
Ps. Ik zit in een burnout en ik schrijf dus niet zo veel, maar ik ben er uiteraard voor je.
Liefs,
Lotte
Reactie plaatsen
Reacties