Grenzen
Op dit moment kijk ik graag op Videoland naar Special Forces VIP, een programma waarin bekende Nederlanders (tenminste, ik geloof best dat ze bekend zijn, ik ken ze zelf alleen niet), een week gaan meedoen met een special forces programma om hun grenzen tegen te komen en flink te verleggen. Dat doet me denken aan mijn eigen grenzen. Afgelopen week is er iemand in mijn kring overleden die nooit rekening gehouden heeft met mijn grenzen. Die ene keer dat ik ze durfde aan te geven 'moest ik niet zo gek doen'. Dat was toen wat ik te horen kreeg. De laatste keer dat ik mijn grens aangaf was ik elf, en die grens werd keihard genegeerd, wat een diepe angst bij me die er al zat, nog meer voedde.Met het overlijden van deze persoon vorige week, heb ik besloten aan mezelf te gaan werken, want ik wil me niet meer, en nooit meer, zo voelen als dat deze persoon mij jarenlang heeft laten voelen. Van hoofdpijn en overgeven van de stress wanneer we die kant op gingen, nachtmerries, zo bang zijn dat ik per ongeluk dingen kapot maakte omdat ik ze liet vallen van de spanning, tot beledigingen slikken omdat ik niks terug durfde te zeggen, en dan kreeg ik ineens voor mijn zieke kat wat geld omdat ik een heel hoge dierenarts rekening had. Het gedrag was giftig en door me zo weg te duwen en dan ineens te 'belonen', maakte me in de war. Ik ging denken 'ligt het niet aan mij? Overdrijf ik niet?', maar nee. Afgelopen week, sinds het overlijden, komen er zo veel herinneringen terug omhoog die ik soms jarenlang heb weggestopt en wat ik heb meegemaakt is heel heftig.Vanmorgen had ik een gesprek met iemand over mijn grenzen aangeven en over het 'verliezen' van deze persoon in mijn leven.Dit gesprek ging ongeveer als volgt, het kwam er op neer dat diegene aan me vroeg wat ik zou willen.Geen angst meer, rust en ik moet zelf mijn grenzen aangeven, want er is niemand die gaat opstaan en die dat voor me doet, dat heb ik geleerd.En vanmiddag was het zo ver dat iemand anders ineens probeerde over mijn grenzen heen te gaan. Ik wil en kan geen verdere uitleg geven over de situatie, maar diegene zat al een poos tegen mijn grenzen te duwen, voelde weerstand, en deed vandaag weer een poging om mij toch te laten doen wat diegene het liefst zou zien, omdat dat diegene net wat beter uit kwam. Diegene had een idee in diens eigen belang, waarbij mijn wensen en mijn benodigdheden compleet in de wind geslagen zouden worden. Het zou er op neer komen dat ik mezelf zou wegcijferen, zoals ik eigenlijk bij de persoon die overleden is, jarenlang heb gedaan om maar niet meer gekwetst te worden dan ik altijd al werd gekwetst.Daarop zei ik, of eigenlijk floepte het er nog iets meer uit 'Nee, dat lijkt me niet'. Geen toelichting, gewoon een nee.Daarna wilde diegene wel toelichting, en dat kreeg diegene zonder excuses, zonder meer te hoeven weten dan nodig. Maar zal ik je nu eens wat moois vertellen? Ik was zo trots op mezelf na afloop van het 'nee' zeggen.Nee is namelijk een heel moeilijk woord.Ik schrijf dit en ik besef dat er iemand is van wie ik zielsveel houd, die nooit normaal nee kan zeggen.Nooit een nee zonder verdere uitleg. Als ik diegene iets vraag en het antwoord is nee, dan komt er een verhaal omheen.Je krijgt bijna de 5 w's rondom de nee. En nu ik dit schrijf besef ik dat dat óók een traumareactie is, getriggerd door dezelfde persoon als over wie ik eerder in dit verhaal geschreven heb.Toen die persoon vorige week overleed, zei de persoon die net als ik moeite heeft met nee zeggen en met grenzen aangeven zonder al te veel verhaal er om heen: "Je bent verlost".En eigenlijk denk ik dat diegene het vooral ook tegen zichzelf zei.Dus bij deze wil ik even meegeven aan wie dit ook leest: omgaan met een narcist in je leven is ontzettend moeilijk.Ze weten je precies te raken op je pijnpunten, en waar ze je het ene moment pijn doen, doen ze je het volgende moment weer naar zich toe trekken door je bijvoorbeeld te helpen met iets. Vaak zie je dat ze dat op financieel gebied doen.Ook kan het zijn dat je het gevoel hebt dat je de enige bent die diegene zo ervaart, en ga je twijfelen aan jezelf.Weet dat het in bijvoorbeeld familiebanden waarin narcisten voorkomen, heel normaal kan zijn dat dit gebeurt. Er is niks normaals aan narcisme, maar vaak is er een golden child en een black sheep.In dit verhaal was ik het zwarte schaap en dat gun je niemand.Maar weet dat je niet aan jezelf hoeft te twijfelen en dat je altijd hulp kunt zoeken.Je stelt je niet aan en dat een ander jouw ervaring niet deelt met deze persoon, wil niet zeggen dat jouw ervaringen niet ook de waarheid zijn.Dikke knuffel,Lotte.