Sinds begin november heb ik heel erg sterk de behoefte gehad om meer bezig te zijn met rust in mijn leven.
Dit zocht ik door yoga, door buiten te zijn, door te mediteren, tantra, ceremoniële cacao te drinken en door mijn favoriet: yoga nidra. Yoga nidra is een yoga voor de brein, waarbij je stil blijft liggen en je met je brein op 'reis' gaat.
Er is een yoga nidra die 31 of 61 punten in je lichaam langs gaat waardoor je helemaal tot rust kunt komen.
Afgelopen maand heb ik van mijn werk een gratis proefperiode gekregen op de app 'Meditation Moments', en daar heb ik tot en met vandaag gebruik van gemaakt.
Maar sinds twee weken merk ik een shift in de energie.
Ik begin me vrolijker te voelen, energieker, blijer, en ik heb minder behoefte aan het opzoeken van de rust omdat het wat meer in me lijkt te zitten en het voelt vanzelfsprekender.
Dus ik ging, zoals je snapt, op onderzoek uit waarom ik me zo voel.
En vrijwel direct besefte ik waarom dit gebeurd. Ik heb vlinders in mijn buik voor het leven, door het leven.
De zon schijnt weer als ik wakker word, de merel zingt en door mijn vakantie (naast andere dingen), voel ik zo veel vlinders in mijn lichaam. En niet van die vervelende vlinderstormen, die meestal ook gewoon zenuwen zijn, maar van die rustig fladderende vlindertjes die in een constant tempo me een gelukkig gevoel geven.
Wat mij heel erg helpt, is echt het opstaan wanneer het al licht is.
Toen het lichter begon te worden, had ik er veel moeite mee.
Mijn ochtendritueel was namelijk zo ontzettend fijn: elke ochtend nam ik een kopje ceremoniële cacao, ging ik op mijn meditatiekussen zitten, dronk ik de warme drank, mediteerde ik, en nam dat zo rustig een uur of langer van mijn tijd in beslag.
Echter merkte ik dat ik door de vroegere zonsopgang de rust er niet meer voor kon vinden, want de kriebels kwamen.
Gisteravond kwam de rust terug, ik hield mijn gordijnen langer open zodat ik bewust kon meemaken hoe de zon onder ging en hoe de schemering intrad. Ik ging nog even naar buiten en ik keek toen het donker was naar de sterren.
Daarna had ik nog een online afspraak, ik was uitgenodigd voor een panel dat mee ging denken over een specifieke zaak die me aan het hart gaat, waar ik hier niks over wil delen, maar ik voelde me op z'n zachts gezegd vereerd dat ik gevraagd ben.
Ik had nog een uur de tijd voordat het panel begon, en ik besloot om weer eens een kopje ceremoniële cacao te drinken, al voelde het ritueel van zitten op mijn meditatiekussen niet goed.
Ik keek mijn huis rond, dat ik lekker fris had opgeruimd en opgefrist, en ik besloot weer eens op mijn oncomfortabel ogende stoel (die in werkelijkheid super comfortabel is) te gaan zitten en daar mijn cacao te drinken.
En daar ter plekke besloot ik dat ik ook in mijn meditaties en cacao-momenten met de seizoenen mag meegaan.
Het is nu lente (volgens de natuur, volgens de mens duurt het nog een paar weken), en ik mag de lente in huis en in mijn rituelen halen.
Vanmorgen vroeg deed ik weer een cacao-moment, dit keer weer op de stoel, met de gordijnen open, om de zonsopgang in huis te halen. Mijn raam stond wagenwijd open en het was precies goed. Het ritueel van de winter, kon ik nu echt loslaten en het ritueel van de lente (zitten in mijn stoel en heerlijk in mijn huis rondkijken en wat mijmeren over de goede dingen in het leven), mag ik verwelkomen.
Hoe vier jij de overgang naar de lente?
Liefs,
Lotte
Reactie plaatsen
Reacties