Lieve lezer,
Laten we even beginnen met je een fijn eind van het jaar toe te wensen.
Volgende maand bestaat the glow up list alweer een half jaar(!) en ik ben dankbaar dat er toch weer elke dag nieuwe mensen naar mijn website getrokken worden.
Dan nu, gisteren.
Graag vertel ik je over een reis die ik gisteren gemaakt heb, of moet ik zeggen: meegemaakt?
Ik zat in de trein die van Utrecht naar Rotterdam reed, via Gouda.
In Gouda stapte er een meneer in, met een koffertje en een Sherlock Holmes-pet op, misschien was hij net tien/vijftien jaar ouder dan ik. Hij ging naast me zitten en hij wilde het zich net comfortabel maken, toen ik zei "wilt u van plek wisselen? Ik moet er zo uit en dan kunt u blijven zitten".
Zo gezegd, zo gedaan.
Ik rommelde wat in mijn tas en dronk wat van mijn thee uit mijn zelf meegenomen to go cup die echt eens met de vaatwasser van mijn ouders mee moet, en meneer pakte een boek en begon er een beetje in te bladeren.
-voor ik verder ga, vertel ik je eerst wat er in mijn tas zat-
De thee, overduidelijk. Een etui die ik altijd mee heb met eten, thee, pennen, een waxinelichtje en noem maar op. Ook zat er nog een grote sleutelbos in mijn tas en ook had ik er een boek in zitten.
Na een minuut of twee begon de meneer tegen me te praten. "Wat een leuke beker", en zo raakten we aan de praat. Mijn to go cup had gescoord, maar niet per se positief. Het boek in mijn tas scoorde wel positief!
Weet je waarom de cup niet goed scoorde? Ik heb wel eens matcha in die beker gehad én ik heb wel eens cacao in die beker gehad, waardoor de doorzichtige deksel er een beetje.. groezelig uit ziet.
Eigenlijk moesten we allebei vooral erg hard lachen om wat meneer zei over mijn cup. Daarop gaf hij me -heel prettig- de tip om met zeezout af te wassen. Dat zou de cup sowieso goed schoon krijgen.
Daarna wilde hij weten wat ik dronk.
Muntthee, van Pukka.
We raakten aan de praat over de verschillende soorten thee, en dan vooral over het betere segment thee zoals dus Pukka en Yogi thee.
"Mijn vriendin drinkt altijd yogi, en daar staan van die citaten op. Soms leuk, soms wat zweverig. Heb je soms Yogi thee mee?" Nou, ra ra wat zat er in mijn etui! Juist, allemaal Yogi thee vanwege mijn ziekte.
De beste man en ik besloten daarop om zo'n zakje te openen en eens naar het citaat te kijken.
"Befriend your soul" stond er op.
Zweverig - vond meneer
Geweldig en waar - vond ik
We gingen er op door en zo kwamen we op het onderwerp "vriendschap met jezelf". Ik vertelde dat ik sinds een poosje élke ochtend voor de spiegel sta en dans. Dat vond hij wel leuk, waarop hij me uitdaagde om in de volle trein een dansje te doen. Iets waar ik vriendelijk bedankt voor heb. Toen waren we bij mijn halte en vroeg hij of ik dan op station een dansje wilde doen.
Nou meneer, DAT DOE IK!
Dus ik stapte uit, ging voor het raam staan en draaide swingend een rondje rondom mijn as.
Hij moest erg lachen en we zwaaiden voor zijn rit verder ging.
Daarna was het tijd voor de metro.
Ik zat meteen naast de deur in een tweezitter. Naast me zat niemand, tot er een oudere dame (jaartje of 78?) binnen kwam met een rollator. Ze keek om zich heen en ik klopte op de stoel, als een uitnodiging voor haar om te gaan zitten.
Ze zwaaide naar, zo leerde ik later, haar dochter Jolanda. We raakte aan de praat.
Mevrouw vertelde me dat ze was wezen winkelen met haar dochter, en dat ze een nieuwe blouse had gekocht. Ze was een trotse oma en een zeer trotse overgrootoma van 7(!) kleinkinderen. En als kers op de taart mag ze in april 90 kaarsjes uitblazen, met al die familieleden er bij. Ook vertelde ze dat het nog even spannend was, omdat haar schoonzoon een plekje had in zijn mond dat kanker bleek te zijn. Hij was geopereerd, een deel van zijn tong en kaak was verwijderd, maar hij was me toch een vechter zei ze. En ze was trots. Trots op haar dochter, trots op haar schoonzoon en trots op de buurvrouw, die precies wist welke boeken mevrouw leuk vond. Je snapt dat we over van alles hebben gepraat. Ze gaf me nog een beetje advies dat er op neer kwam dat ik als jonge meid mag genieten van het leven.
Dankuwel mevrouw, en dankjewel meneer, jullie twee hebben een lange reis een heel stuk vrolijker gemaakt.
De laatste meet cute, nummer drie, was met mezelf, na die twee mensen, omdat ik besefte dat ik er zo van kan genieten om gewoon even in gesprek met iemand te gaan. Oprechte connectie, even geen vreemden zijn van elkaar.
Dit blog is dan ook opgedragen aan alle lieve mensen op de wereld, die steeds een zonnestraaltje voor een ander zijn. Dankjewel, jullie maken het anderen beter en hopelijk hebben jullie het zelf goed.
Reactie plaatsen
Reacties