Deel II: dinsdag 30 december, Zierikzee
Vandaag gaan we gelukkig naar huis.
Het waren zware dagen in Zeeland, omdat er wat persoonlijke omstandigheden waren die mijn vakantiedagen omgooiden van leuk naar zwaar. Toch hebben mijn moeder en ik er het beste van geprobeerd te maken. We zijn lekker wat wezen drinken bij ons favoriete plekje: Meneer Nilsson, en we zijn uit eten geweest bij het beste restaurant van Zierikzee, waar ze zó goed zijn met glutenvrij, dat we er heel veilig durven te eten altijd. Ze zijn zelfs zó goed, dat ik de naam niet ga delen, omdat ik dit pareltje eigenlijk graag voor mezelf houd. De locals weten wel welke zaak ik bedoel, het is écht een genot om daar te mogen eten.
Voordat we naar huis gaan, wat in de ochtend al is, wil ik graag nog even naar mijn favoriete zaak: Liefs uit Zierikzee.
Ik wil mezelf dit even gunnen, even een moment van rust.. Even een moment voor mezelf, want dat heb ik zo hard nodig de laatste tijd.
Er brandt een tientje in mijn portemonnee, dat heb ik gekregen voor iets van iemand en ik wil het graag uitgeven aan iets wat niet tastbaar is, maar wat wel fijn is, dus ik koop een chocolade-sinaasappelcupcake voor mijn moeder bij Meneer Nilsson en voor mezelf haal ik een zwarte koffie to go.
JUMMIE, zonder dollen: hun koffie is zo lekker dat ik zelfs in deze blog linkjes ga plaatsen onderaan, zodat jij ook kunt genieten van de dingen die ik gekocht heb.
Daarna sta ik even stil en kijk ik naar de helderblauwe lucht op het Havenplein. Ik kijk naar Neptunus die op het puntje van het oude stadhuis prijkt, heel hoog in de lucht. Vroeger vroegen mijn vader en ik altijd aan mijn vader of hij ons kon vertellen of de "echte" of de "replica" er op stond. Er is namelijk een gouden Neptunus en een nepgouden Neptunus. Nu vraag ik me af of mijn vader ons voor de gek hield, of dat hij het écht kon zien. Dus paps, als je dit leest.. Wanneer gaan we samen naar Zierikzee en zullen we dan nog eens kijken welke Neptunus er op het dak staat? Onder het genot van een kopje koffie to go misschien dit keer?
Ik loop vanaf het Havenplein door richting de Dikke Toren. Ze staat prachtig in het licht van de zon, dus ik maak er een foto van om het moment van rust en vakantiegevoel even te koesteren. Onder mijn ogen hangen best dikke wallen, omdat ik moe ben en december een heftige maand was. Het voelt als een goed moment om december af te gaan sluiten en ik ben erg toe aan oud en nieuw.
Als ik Liefs uit Zierikzee binnen loop, ben ik de enige in de winkel. De verkoopster, tevens de eigenaresse, groet me vrolijk.
Ik kom er elke keer als ik in Zierikzee ben, dus volgens mij kent ze me intussen wel. Afgelopen zaterdag heb ik er nog een ketting besteld, uit India, van het merk 'a beautiful story'. Die ketting heb ik al een paar maanden op het oog en bevat een verguld zilveren hartje en er hangt een rozenkwarts aan. De ketting is 72 centimeter lang, wat betekent dat ik hem op en onder mijn kleding kan dragen.
We raken aan de praat en ik vertel dat het best een pittige tijd is geweest met alles wat er gebeurd is in december en dat ik mezelf even, voor één keer, het gun dat wat ik wil in haar winkel, ik het halen mag.
Liefs uit Zierikzee verkoopt echt van alles, van de meest prachtige sieraden, tot tassenhangers, tot mokken, ander mooi serviesgoed, kaarten met prachtige teksten er op, kleding en talismannen.
Mijn shopverhaal begint bij een tassenhanger. Sinds Emily in Paris moet ik altijd aan 'RINGARDE' denken, wat ik wel grappig vind.
Ik vind een lieve tassenhanger in het thema rood. Er hangt een lieveheersbeestje aan, een kers, een aardbei en gewoon een rood rondje met goud er om heen. Ik leg hem vast bij de kassa neer en ik neem nog wat slokjes van mijn koffie to go.
Na de tassenhanger zie ik een bruine laptophoes van ribstof met witte hartjes er op geborduurd. Hey.. Laat ik al een half jaar een laptop hebben en géén lapophoes er bij. Je snapt het al, de laptophoes leg ik ook bij de kassa neer, gevolgd door drie kaarten waar ik blij van word.
Wat ik namelijk al zo'n driekwart jaar doe, is dat ik een theehoekje op mijn aanrecht heb. Hier staat tegen de muur een ronde jute placemat, die op zijn plek gehouden wordt door mijn houten theedoos waar allerlei lekkere theeën van Pukka en Yogi Tea in zitten. Ook staat daar een klein DIY-borrelplankje dat ik van een vriendin en haar man gekregen heb, dat ik zelf heb gemozaiekt. Daar tegenaan staat een kaart met een tekst en een plaatje. Die kaarten zijn voor mij heel belangrijk, en ze komen allemaal uit het zaakje waar ik nu weer ben. Ik vind dus nog drie nieuwe kaarten die me inspireren en waar ik blij van word, dus deze mogen ook bij het stapeltje aan de kassa komen te liggen.
Ik heb dus al:
- de rozenkwarts ketting met hartje (besteld, hij komt later vandaag binnen)
- drie prachtige kaarten
- een mooie laptophoes
- een bedel voor aan mijn tas
Dan kom ik langs mijn - misschien wel favoriete- sectie, namelijk de sieraden.
De eigenaresse van het zaakje probeert uniekere sieraden met een verhaal te vinden die ze kan verkopen. Het liefst kent ze ook alle makers van de producten, zodat het extra persoonlijk wordt. Ik vind dat echt geweldig.
Ik vind er nog een eenvoudige kralenarmband met maansteen, van het zelfde merk als de ketting.
Het maken van een armband duurt 37 minuten en de armband die ik gekozen heb, staat voor vrouwelijke wijsheid, bescherming en persoonlijke groei. Prachtig. Binnen in het bijkomende boekje staat wie mijn armband gemaakt heeft en waar diegene vandaan komt. Ik geniet hier van. Ook vind ik een gouden hanger met daaraan een lapis lazuli steen, die voor puurheid en intuïtie staat.
Deze bedel kan aan een ketting of armband. Ik heb hier het perfecte armbandje voor.
Ook vind ik in de winkel nog een geweldig etuitje, blauw wit met tijgertjes er op, een doosje met grote lucifers met gouden hartjes er op, en dan ben ik wel voorzien.
Ik mag een flink bedrag aftikken, maar ik word van alles erg blij en ik kijk er naar uit om met een aantal van deze dingen bezig te gaan in het nieuwe jaar. Het voelt alsof ik de 'nieuwe Lot' steeds meer aan het verwelkomen ben, en dat voelt fijn.
Het gevoel van het einde en het begin die elkaar kruisen wordt steeds meer tastbaar, en dat voelt fijn. Op die laatste dagen van het jaar wordt er nog zo veel afgerond, ik voel het. Dit is het niet het einde van 2025. Nog niet, nog één dag.
Word vervolgd.
Liefs,
Lotte
Ps. Ik heb een beter idee, houd mijn blog in de gaten voor mijn favorieten van 2026!
Reactie plaatsen
Reacties