De laatste maanden schrijf ik aardig weinig, maar dat had je vast al door!
Hoe komt dat?
Ik zal het je eerlijk vertellen: ik heb een burnout, dat weet je als je mijn vorige blog gelezen hebt.
Die burnout zat er, nu ik een beetje geleerd heb om naar de signalen te kijken, al aan te komen, maar die vang je helaas zelden op tijd op.
Echter had ik gisteren een mijlpaal om te vieren, die ik geheel in mijn uppie gevierd heb: the glow up list bestond op 20-07-2026 namelijk precies een jaar.
Tijd voor bellenblaas!
Nee, de bellenblaas is eigenlijk een ander verhaal. Laatst was ik op een warme dag in Utrecht en daar zag ik een jonge vrouw, zeker in haar twintiger jaren, bij een fontein zitten. Heel vrolijk en genietend van het zonnetje, zat ze daar -jawel- bellen te blazen met bellenblaas. De bellen gingen alle kanten op en het voelde als een magisch moment, want daar, op het plein bij Utrecht Centraal, waar alle emoties die je maar kan voelen samen komen, zat iemand compleet in het nu te zijn.
Ik denk dat we met z'n allen wat vaker bellen zouden moeten blazen, omdat het fijn is, omdat je je innerlijke kind voedt, maar ook omdat het gewoon heel leuk is en wat vrolijkheid in de wereld brengt.
Reactie plaatsen
Reacties