Een paar dagen geleden ben ik op mijn werk benaderd door een televisieprogramma dat me vroeg of ik single was.
Eh, ja, ik ben single..
Daarna vroeg hun contactpersoon of ik misschien mee wilde doen met de televisieshow, waar ze singles aan elkaar koppelen en je de tijd krijgt om uit te vinden of het wat is.
Mijn collega, die het gesprek hoorde, begon wild te knikken, dat leek haar wel heel tof.
Ook mijn andere collega's waren enthousiast, mijn manager riep al dat ze zelfs voor me wilde overwerken zodat ik de tijd kon nemen om mee te gaan doen, en ik vond het stiekem ook wel leuk.
Totaal niet omdat ik dacht 'ja, let's go, op televisie daten, 24 uur of meer met een onbekende in huis!' maar wel omdat het voelde als een teken dat ik me open mocht zetten voor de liefde.
Daarna werd ik precies in mijn pauze gebeld door een ander contactpersoon dat wat gegevens van me wilde, om een afspraak voor het castinggesprek te maken, waarin ook beelden opgenomen zouden worden.
En vanaf dat moment kwam ik in een gekke stroomversnelling terecht. Ik accepteerde de uitnodiging om langs te komen bij ze op kantoor en ik kreeg een bevestiging toegestuurd.
De ochtend er na wilde ik even rustig een moment voor mezelf pakken.
Want om nog even terug te komen op 'het voelde als een teken dat ik me open mocht zetten voor de liefde', liefde begint bij jezelf. En ik heb me toch een partij zelfliefde om te geven. Elke ochtend sta ik te dansen voor de spiegel en vertel ik mezelf dat ik straal, dat ik er goed uit zie, dat ik goed ben zoals ik ben en dat ik blij met mezelf ben, want dat ís ook echt zo. Ik voelde het een tijdje wat minder toen ik overgewicht had, omdat ik er erg onzeker van werd, maar nu ben ik mezelf weer elke dag aan het vieren en dat voelt goed.
Ik maakte de ochtend na de benadering van het televisieprogramma ceremoniële cacao voor mezelf en ik ging zitten, stelde mijn hart open voor antwoorden en vragen en ik zetten een mooie intentie voor mezelf.
Eerder kwam uit de cacao al dat de tattoo die ik wilde zetten ter ere van mijn tien kilo afvallen, moest veranderden van een tekst naar een dier, en dat voelde als een goede beslissing.
De cacao vertelde me dit keer echter iets heel anders: misschien moest ik het letterlijk opvatten, de hele casting van dit programma en zelf benaderd worden, in plaats van het programma benaderen: misschien moest ik de liefde vieren zoals ik er blij van word.
Ik ging bij mezelf na: ik ben liefde. Ik heb liefde. Ik geef liefde.
Terwijl ik dat deed en ik rustig mijn cacao op dronk, kwam mijn lieve kat bij me zitten. Diep purrend voelde het alsof hij me ook een boodschap gaf: jij, ik en de andere diertjes, ons gezinnetje, wij zijn samen genoeg.
Vervolgens pakte ik mijn schrift en begon ik te tekenen, en daar tekende ik het ontwerp van de tattoo die ik maandag ga laten zetten. Er hoeft niks aan te veranderen, ik wil het ontwerp zoals ik haar getekend heb met alle liefde die ik er in gestopt heb, op mijn lichaam.
De inzichten van deze cacao ceremonie waren niet mis, en ze waren allebei prachtig, zowel het dier dat ik getekend heb als het besef dat ik het bezoek van de televisieshow mag opvatten als een 'openstaan voor de liefde'.
Want liefde is meer dan een relatie met een persoon. Zo veel meer, liefde is leven met een goede intentie, goed voor jezelf zorgen, voor een ander zorgen als je dat kunt en wil, en zo voort.
Ik besefte me echt dat ik genoeg liefde te geven heb voor iedereen aan wie ik het wil geven, en aan iedereen van die groep die het ontvangen wil. De liefde begint bij mezelf, sijpelt door naar mijn gezin (mijn dieren) en naar mijn geliefden.
Naast de liefde heb ik licht te geven, licht van mezelf, licht aan mezelf en een beetje licht voor iedereen die het wil en ontvangen kan.
Liefde,
Lotte.
Persoonlijke noot:
Dit verhaal is geschreven in liefdevolle herinnering aan Ellie, een diertje dat mijn leven positief veranderd heeft, dat me extra speelsheid geleerd heeft en met wie ik elke ochtend even verstoppertje speelde.
Reactie plaatsen
Reacties